^ Back to Top

بیمار مبتلا به اختلال بلع متعاقب بیماری میاستنی گراویس

Dysphagia Due to Myasthenia

Gravis: A Case Report

ریحانه نوروزی

Reyhaneh Noruzi

کلینیک توان‏بخشی 17 شهریور، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران

نویسنده مسئول: تلفن: 3340861-0231، پست الکترونیکی: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

Rehabilitation Department of 17 Shahrivar, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, IRAN.

 Corresponding author: Tel:0231-3340861; Email: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید


چکیده

بلع طبیعی، مجموعه‌‏ای از انقباضات عصبی- عضلانی ارادی و غیرارادی است، که به‏‌صورت هماهنگ و متوالی انجام شده و موجب انتقال مواد غذایی یا مایعات از دهان، از طریق حلق و مری به معده طی چند مرحله می‌گردد. حال اگر در هر یک از این مراحل و فعالیت‌‏های حسی- حرکتی مربوط به آن‌‏ها مشکلی به‌‏وجود آید، منجر به بروز اختلال بلع یا «دیسفاژی» می‌‏شود.

عوامل ایجادکننده‏‌ی اختلال بلع، به دو گروه کلی مشکلات ساختاری و مشکلات عصب‌‏شناختی تقسیم می‌شوند. «بیماری میاستنی گراویس» یکی از عوامل عصب‌شناختی می‌باشد. در این گزارش، به بررسی فردی مبتلا به میاستنی‌گراویس پرداخته می‌‏شود که در یکی از کلینیک‌های شهر سمنان تحت درمان اختلال بلع قرار گرفته بود.

کلیدواژه‌‏ها: استیل‌کولین، انتقا‌ل دهنده عصبی، دیسفاژی بیماری خود ایمنی، میاستنی‌گراویس.

Abstract

Normal swallowing consists of voluntary and involuntary neuromuscular contractions that occur coordinately and sequentially and cause the translocation of food and liquid from the mouth through the pharynx and esophagus to the stomach. Dysphagia can occur due to problems in any of these stages.

Factors causing dysphagia can be divided into two groups: structural and neurological. Myasthenia Gravis is a neurological factor. Here, we study a patient with dysphasia due to Myasthenia Gravis who was referred to one of the Semnan speech therapy clinics.

Key words: Acetylcholine, neurotransmitter, Autoimmune disease Dysphagia, Myasthenia Gravis

Citation:Noruzi R. Dysphagia Due to Myasthenia. Journal of Speech-Language & Communication Disorders 2012;1(1):36-9.